Interview op SheSpot: "Mijn werk gaat veel minder over seks dan je zou verwachten"
In het kort: Op 11 november 2026 verscheen op SheSpot een interview met mij, onder de titel “Mijn werk gaat veel minder over seks dan je zou verwachten”. Hier vertel ik waarom ik ja zei, wat ik bewust niet deel, en wat ik hoop dat vrouwen ervan meenemen. Het volledige gesprek lees je in het interview op SheSpot.
Wat er is verschenen
SheSpot stelde me twintig schriftelijke vragen. Geen vluchtig gesprek tussendoor, maar rustig de tijd om te antwoorden zoals ik ook in een kamer zou praten: eerlijk, en zonder een rol te spelen. Het stuk staat sinds 11 november 2026 online, met als titel precies de zin die voor mij de kern raakt.
Wie mij al langer volgt, herkent de lijn. In april was ik te gast in een podcast van De Telegraaf. Dit interview gaat verder de diepte in: over waarom vrouwen contact zoeken, over aandacht en aanraking, en over de grenzen die ik hou tussen werk en privé.
Waarom ik ja zei tegen dit gesprek
Ik zeg niet op elk verzoek ja. Een interview heeft alleen zin als het iets rechtzet, of als een vrouw zich erin herkent zonder dat ik haar verhaal publiek maak. SheSpot richt zich op vrouwen, en de vragen gingen over verlangen, schaamte en gezien worden — niet over sensationele details.
Daarom nam ik de tijd. Ik wilde rustig kunnen uitleggen wat ik doe, en vooral wat ik niet doe. Dat ik zelfstandig werk, zonder bureau. Dat een vrouw met mij praat en met niemand anders. Dat ik niemand aanmoedig om een partner te misleiden, en dat ik altijd eerst zeg: praat er thuis over, of met een huisarts of seksuoloog, als dat het gesprek is dat eigenlijk gevoerd moet worden.
De zin die de kern raakt
De titel van het interview is geen slogan die er mooi uitziet. Het is wat ik na al die afspraken het vaakst terugzie. Zoals ik het daar verwoordde: “Mijn werk gaat veel minder over seks dan je zou verwachten. Het gaat over gezien worden.”
Veel vrouwen beschrijven iets waarvoor ze zelf zelden het woord gebruiken: huidhonger. Het missen van een hand op je rug, van iemand die je vasthoudt zonder dat er iets terug hoeft. De stille vraag eronder is bijna altijd dezelfde: ben ik nog aantrekkelijk? Wil iemand mij nog? Als je wilt lezen hoe ik naar dit werk kijk, staat dat ook op de pagina over wat een gigolo doet.
Wat ik bewust niet vertel
In het interview, en hier opnieuw, geldt dezelfde regel: ik praat nooit over cliënten. Geen namen, geen herkenbare verhalen, geen details waarmee iemand zichzelf terug zou lezen. Waar ik iets in grote lijnen zeg, blijft het algemeen. Haar leven is van haar, ook nadat we afscheid hebben genomen.
Dat is geen marketingzin. Het is de belofte waar dit werk op rust. Ik bewaar geen gegevens, ik neem na een afspraak nooit als eerste contact op, en als we elkaar later ergens tegenkomen, groet ik niet als zij dat niet doet. Wie overweegt een eerste bericht te sturen, vindt de praktische kant op de pagina over veilig een gigolo boeken.
Voor wie dit interview bedoeld is
Ik hoop dat een vrouw die nog twijfelt, in het stuk herkent dat verlangen geen houdbaarheidsdatum heeft. En dat er niets mis met haar is als ze aandacht of nabijheid mist. Huidhonger is geen zwakte. Het betekent dat je nog voelt.
Het interview is geen verkooppraatje, en dit stuk is dat ook niet. Als je het complete gesprek wilt lezen, met alle twintig vragen, dan staat het bij SheSpot. Als je daarna een vraag hebt, of alleen wilt kijken of ik bij je past, is een eerste bericht genoeg. Een voornaam volstaat.
Lees het interview met Gigolo Milan op SheSpot.

